12 Μαΐου 2014

Ο Θεραπευτής μου έχει δικό του Θεραπευτή: Να ανησυχώ;


Η σύντομη απάντηση θα ήταν: όχι.

Αν εσύ δεν αισθάνεσαι ότι το να βλέπεις έναν θεραπευτή (ή ότι η ίδια η διαδικασία της θεραπείας) είναι κακό, τότε γιατί να σε προβληματίζει εάν ο/η θεραπευτής/-τριά σου κάνει το ίδιο;

Πολλοί θεραπευτές επισκέπτονται τον δικό τους θεραπευτή, και αυτό δεν χρειάζεται να προξενεί εντύπωση. Οι θεραπευτές καλούνται καθημερινά να δουλέψουν με ένα ευρύ φάσμα ψυχολογικών δυσκολιών και ένα ευρύ φάσμα ανθρώπων, ζευγαριών και ομάδων. Διαχειρίζονται πολλά συναισθήματα συγκίνησης, θυμού και άγχους. Και καμιά φορά οι συγκυρίες της ζωής τους είναι τέτοιες που ο διαχωρισμός του θεραπευτή-ως-θεραπευτή και του θεραπευτή-ως-ανθρώπου παρουσιάζει δυσκολίες.

Πολλά προγράμματα σπουδών μάλιστα, συγκαταλέγουν την προσωπική θεραπεία στα προαπαιτούμενα της εκπαιδευτικής διαδικασίας ενός θεραπευτή. 

Είναι ζωτικό για έναν θεραπευτή να έχει και να καλλιεργεί συνεχώς τη δεξιότητα του αυτοστοχασμού. 

Η ψυχοθεραπεία είναι μια διαδικασία που απαιτεί συνεχή πνευματική και συναισθηματική ανανέωση. Αυτό επιδιώκουμε να αναζητούν και οι πελάτες μας. Συνεπώς, χρειάζεται να είμαστε οι ίδιοι ανοιχτοί ως προς την ψυχοπνευματική μας μέριμνα και εξυγείανση και στις δικές μας ζωές. 

Αν εξακολουθεί να σε προβληματίζει η ιδέα ενός θεραπευτή που θεραπεύεται, σκέψου την εξής αναλογία:

Έχεις εμπιστευτεί την σωματική σου εκγύμναση σε έναν προσωπικό γυμναστή. 
Μια μέρα, καταφτάνεις στο γυμναστήριο και βλέπεις το γυμναστή σου να προπονείται. 
Μπορεί ακόμα και να διαπιστώσεις ότι δυσκολεύεται να εκτελέσει το πρόγραμμά του, 
σχεδόν τόσο όσο και εσύ... 

Αυτή η ανησυχία αντηχεί ως μία προσδοκία της ευρύτερης κοινής γνώμης ότι οι θεραπευτές θα έπρεπε να είναι αποστασιοποιημένοι ειδικοί που δεν χρήζουν προσωπικής θεραπείας. 
"Αν ΕΣΥ χρειάζεσαι θεραπεία, τί να πω κι εγώ;" και "Τί είδους βοήθεια μπορεί να προσφέρει ένας θεραπευτής που αναζητά βοήθεια σε κάποιον άλλον ψυχολόγο;". 

Η απάντηση είναι ότι όλοι χρειαζόμαστε βοήθεια πού και πού. 
Ένας υπεύθυνος θεραπευτής αναζητά και δέχεται βοήθεια με την ίδια γενναιοδωρία που την προσφέρει

Και επίτρεψέ μου να είμαι επιφυλακτική με την προσδοκία του "αποστασιοποιημένου ειδικού" - αμφιβάλλω κατά πόσο μπορεί κανείς να είναι διαπροσωπικά αποστασιοποιημένος και διαπροσωπικά παρών ταυτόχρονα, αν και γνωρίζω πολλούς θεραπευτές οι οποίοι νιώθουν επαρκείς ως επαγγελματίες δίχως να έχουν ποτέ βρεθεί ποτέ στη θέση του ψυχοθεραπευόμενου οι ίδιοι. 

Πιστεύω, όμως, ότι το επάγγελμά μας μας τοποθετεί σε μία ζηλευτή θέση πρόσβασης στη διαδικασία του αυτοστοχασμού και της αυτεπίγνωσης.  Απ' την άλλη, με προβληματίζει και, επομένως, θεωρώ εύλογο και το ερώτημα: 

για ποιούς λόγους θα μπορούσε ένας θεραπευτής να ΜΗΝ θέλει να υποβληθεί ο ίδιος ή η ίδια στη διαδικασία της ψυχοθεραπείας; 

Όπως όλοι οι άνθρωποι, έτσι και οι θεραπευτές εξακολουθούν και αναπτύσσονται δια βίου και ως άνθρωποι και ως επαγγελματίες. Οι δύο ιδιότητες πάνε χέρι-χέρι και ωριμάζουν με αφορμή διάφορα ορόσημα της προσωπικής τους καθημερινότητας ή της επαγγελματικής τους δραστηριότητας. Δεν απαλασσόμαστε ποτέ ολοκληρωτικά από τα θέματα που μας ταλανίζουν, ούτε ως άνθρωποι ούτε ως επαγγελματίες. Αναπτυσσόμαστε, και η ωρίμανσή μας στο διάβα του χρόνου θέτει νέες προκλήσεις, πένθος, και αποτίμηση. 

Ένας πελάτης μπορεί να εντάξει την ψυχοθεραπεία στη ζωή του δια βίου. Ένας θεραπευτής, ωστόσο, οφείλει να μεριμνά για τα "τυφλά του σημεία", και τη διαχείριση των εσωτερικών του συγκρούσεων πιο συστηματικά. 


Και για τους πολύ ευσυνείδητους του επαγγέλματος αυτή είναι μια διαδικασία που, ναι, δεν τελειώνει ποτέ. Εμείς το αποκαλούμε αυτο-φροντίδα. Με αγάπη προς τον εαυτό μας, πρωτίστως, και με σεβασμό προς τους πελάτες μας και των υπηρεσιών που προσφέρουμε.

Ένας θεραπευτής που ξέρει πως να φροντίζει τον εαυτό του όχι απλά δεν είναι αιτία ανησυχίας, αλλά είναι αιτία έμπνευσης γαλήνης. 

Άννα Πολεμικού, Ph.D. 
Νευροψυχολόγος - Ψυχοθεραπεύτρια
(προσωποκεντρικης προσέγγισης)


πληροφορίες/επικοινωνία: 
 
  6937804644 / 21 3030 1465